Fryma poetike e së mërkurës me poetin;-Bedri HALIMI

ELEGJI PËR ENVER BATIUN

————————————-

Ai nuk e mati historinë me tituj,

por me peshën e së vërtetës.

jo nga diploma,

por nga dinjiteti.

Ai shkruante ngadalë,

siç hapen varret e lashta,

me kujdes,

që të mos lëndohej e vërteta.

Opoja, Gora —

jo si toponime,

por si dëshmi gjaku e kohe.

Kur të tjerët shtrembëronin,

ai drejtonte.

Kur historia fyhej,

ai fliste.

Përballë Jastrebovit

s’e ngriti zërin,

por faktin.

Dhe faktet,

i vuri një nga një,

si gurë themeli.

Ai e dinte:

gënjeshtra mund të botohet shpejt,

por e vërteta kërkon jetë.

Në libra, në revista,

në shkrime studimi,

ai luftoi me fakte

e jo me zhurmë.

Edhe kur trupi u lodh,

kur sëmundja i mori ditët,

mendja e tij

ende punonte për kombin.

E në çastet më të errëta të vendit,

ai s’ishte vetëm historian —

ishte ushtar.

Në UÇK, pa bujë,

siç do të jetoi gjithmonë.

/QendraPress/