Çaste poetike me poeten;- Asja  MULGECI

ELIKSIRË JETE

————————-

E dij, nuk kam me dek,nga kjo mungesë,

se ti kie m’u tretë , me mbetun jetim,

kam m’i përshprit butë, zemres me shpresë

t’më shptoj nga ky i mbrapsht vegim

Me frymë lulesh t’i hapi qepallat

diamant rrazë veshit, buzen qershi

ndersa hana mbi det, puthë stërkalat

me diellin mbas saj, puthena n’sy

Jo kurrsesi, nuk mundem t’vdes

se kie me mbet i vetem, pa busull pa shpresë

nuk muj shpirtin, me lanë pa frymë

ksaj humbtine tretem, si e nadjes brymë

Nuk kam me dek, as kur fryma ka m’u ndalë

tetana lulet çelun n’gji, melhem per dashni

ky eliksirë jete, ilaç i rrallë,

ngjyrë gjaku ka me u ba, dritë për sy!

/QendraPress/