Fryma poetike e së mërkurës me poeten;-Mimi PANE

Eh…

————————–

Druaj se fjalët më tradhtojnë,

se nuk arrij të them as dy.

Dëshira më digjet në shpirt,

e zemra më dhemb për ty.

Lotët rrjedhin si shi i heshtur,

pa ndalur, pa pushim në sy.

Sa dhimbje kjo ndjenjë e thellë…

përse vallë jam mbërthyer te ty?

Qetësia më mbyt në heshtje,

zhurma më shpërndan mendimet.

Veç një fjalë nga ti

ma ngre zemrën mbi kufijtë.

O shpirt, pa ty s’di të rri,

të lutem, më fal një zë.

Por ti, si gjithmonë, në heshtje,

lutjet e mia i lë pa kthim, pa përgjigje.

Hesht… dhe unë humbas në pritje,

mes fjalësh që kurrë s’i thua.

Ç’të kuptoj nga kjo heshtje,

kur veç dhimbja më flet për ty mua?

Qaj… dhe pyes veten në errësirë:

përse kështu, o lotët e mi?

Dhe prapë, në fund të çdo dhimbjeje,

emri yt mbetet tek unë… përsëri.

Të dua pa fund,

pa kufi, pa mbarim,

në çdo rrahje zemre,

në çdo frymëmarrje — përjetësisht.

/QendraPress/