Çaste poetike me poeten;-Kumrie Avdyl SHALA

MOS U TREMB, JETË

——————————–

Jetë, po digjesh si dru në flakë,

po shkrihesh si akull në verë,

si bari i thatë po shuhesh,

e loti i syrit po soset.

Hapat po i shpejton,

si bishat në ndjekje për gjah.

Mos i numëro gurrat që shterojnë,

as fjalët që treten

në çaste të rreme gëzimi.

Por ti, jetë, mos u tremb!

Fjalët e pathëna kapërdi,

ruaji thellë në shpirt;

kur t’u vijë ora,

nxirri si zjarr.

Thuaji aty ku dhemb,

aty ku peshojnë.

Edhe kur sytë të jenë të përmbytur

e buzët të çara,

të përgjakura nga plagët

e murlaneve dhe erërave të egra,

qëndro.

Përballoje dhembjen, jetë,

me dhëmbë shtrënguar.

Mos lejo kurrë

që ogurzinjtë

ta thyejnë hapin.

/QendraPress/