Çaste poetike me poeten;-Elida PRIFTI

PAS HESHTJES

—————————

Në dritaren e shpirtit trokiti një rreze,

një ëndërr e vjetër u zgjua përsëri;

hëna mbi terr ndezi një fener të argjendtë,

dhe era në prag solli frymën e lirisë.

Por jashtë mureve bota po dridhet,

me lot të ngrirë nëpër sy të vegjël;

ku buka mungon dhe shpresa venitet,

e nata mbi ëndrra hedh krahët e zinj.

Si mund t’i ngjyros me bukuri fjalët,

kur sytë e fëmijëve kërkojnë veç dritë?

Kur ëndrrat këputen pa prekur qiellin,

dhe dhimbja i numëron ditët pa zë?

E megjithatë, nën gurët e heshtjes,

një filiz çan terrin dhe kërkon dritë;

se dashuria ruan një zjarr të pashuar,

dhe kënga do kthehet — e lirë përsëri.

/QendraPress/