Çaste poetike me poeten;-Adelina Dardha HASKAJ

Me të vetmin gëzof

——————————-

rreth jakës

mbështolla dimrat

që vinin sa herë mornicat

e lëkurës

ngrinin krye;

herë të tjera vishja ngjyrën

e kaltër të fustanit

dhe vrapoja

për të gjetur pranverat e luleve.

Unë, që i besoja fatit,

dhe symbyllur gjeja

kthimet e stinës së largët.

/QendraPress/