Çaste poetike me poeten;-Aishe Musta ALIÇKAJ

NJË RRUGË E LARGËT

————————–

Një rrugë e largët

Më bëri të shlodhem në atë prag,

Në pragun e Kosovës trime,

Ku Baca me priti me mijëra urime

Pranë oxhakut bubulak,ku ndrisnin agime.

Eja bij, e ardhur prej Shqipnie!

Eja të pastë Baca!

Ta pimë një kafe si na ka hije,

Sikur bija ime.

Ta pime nje gode raki,

Ta ngreme atë dolli

Per Shqiperine e madhe.

Eja të të puth kryet Baca

Në sofrën Kosovare!

Dhe Baca fliste e fliste,

Me dashurinë e shpirtit me përqafonte,

Dhe sytë flakes nuk I a shqiste,

Dukej sikur me flakët kuvendonte

Dhe një maraz e mundonte.

Ma ndrite kete prag

Oj burrnesh prej Vlore,

Sikur cuca ime arbenore.

Kështu e bekuam kur lindi,me këtë emër.

Arbnore, shqiptaria ime, me shpirt e zëmër.

Por ah, tani vetëm në ëndërrat e mia jeton,

Si yll që shkelqen larte]ë me ndricon,

Se rininë e brishte, I a dhuroi lirise, atdheut,

Djepeve,ninanullave,pranveres qe shkelqeu.

Aishe.M.Alickaj.

/QendraPress/