Çaste poetike me poeten;-Bjondina AGOLLI

Nëntori i Shqiponjave!

———————————-

Nëntori zbret si këngë e vjetër,

si lahutë që zgjon malet n’ag,

e mbi çdo shteg ku shkel liria,

ringjallet gjaku i një kombi plak.

Në Vlorë valon një ditë e shenjtë,

ku firmëtarët ngritën zërin lart,

e flamuri ynë i kuq me shqiponjë,

u duk si diell që çan terr e natë.

O Nëntor, o muaj i zemrës,

me ty çdo brez kujton të parët,

që me besë, me shpirt e gjak,

vendosën themelet e Atdheut të ngratë.

Në çdo cep atdheu frymon histori,

në çdo fshat, në çdo qytet,

e bijtë e shqipes përulen me mall,

para atyre që dhanë jet’.

E kur flamuri ngrihet në erë,

shqiponjat hapin krahët plot dritë,

e një popull ngrihet si mal i gjallë,

të festojë Nëntorin—krenari e pakufit.

Vijnë ditët e Nëntorit si fllad i shenjtë,

mbushin rrugët me ngjyra të njoma,

e në sytë e fëmijëve shndrin e ardhmja,

si yll i ri që lind mbi trojet tona.

Nëntori i dytë sjell kujtim të rëndë,

kur trimat çanë retë e robërisë,

dhe çliruan Atdheun me flakën e zemrës,

që s’njohu frikë, veç dashurinë e lirisë.

Na flet historia me zë të fortë,

si nënë e urtë që këshillon bijtë:

“Mbrojeni tokën që ju dha emër,

ruajeni gjuhën, këngët dhe dritë.”

Nëpër festa ndizet zemra shqiptare,

me flamuj, këngë, valle e gëzim,

bashkohet populli në një urim të madh:

“Rroftë Shqipëria, rroftë uniteti ynë!”

Dhe nata e Nëntorit kur bie ngadalë,

mbi shtëpi, mbi male, mbi qytete,

shkëlqejnë dy shqiponja në qiellin tonë,

si bekim i lirisë që s’do shuhet kurrë

/QendraPress/