Çaste poetike me poeten;-Greta Kadare TETA

Marrëzia e territ

—————————

Po m’i kafshon shqisat dëshira,

Në stomak po më qëndron një flutur.

Por ende nuk mund të jem e purpurt.

Pa kuptuar,

nxis në pakthim kohën e ngrirë,

gjendjes pezull i pastrova shtëpinë.

Humbjet ma grisën dëshirën,

t’i dënoj.

Lëndimet i lashë të thahen në diell.

Dhe beft,

thura një qoshezë me mëndafsh

nga ai që kisha qendisur plagët.

Stina po mi ndrit sytë,

përmbys i ktheu të gjitha retë,

qiellin e shumoi me diell.

Hëna e plotë në muzg

më nxit të mbuloj buzët sërish me puthje.

Marrëzia e territ,

frymën time ta përkëdhelë.

/QendraPress/