Çaste poetike me poeten;- Hyrë H. FAZLIJA 

Nata…

——————

Zmadhon sytë,

lodhur n’shikimin,

që zbehur gjakoset muzgut,

kufirit t’qiellit…

Nata… Hyn errësirës,

e n’sosje t’ditës,

perëndon kuqshëm,

përtej pritjes, n’grusht ëndrrash…

Nata…Fshihet grykës,

ku fryma e marrur,

nxjerr aromën e luledeleve,

mbirë n’cepin e buzëve.

(Erë pranvere, n’krah dallëndysheje…)

Nata…Më flet me gjuhën e heshtjes;

Erdha të të përkëdhelë;

Të të veneroj, ma ka ënda;

Të të gëlqeros muret e shpirtit, mjaltë hojesh…

Por…

Nata…fle e vetme,

ndrydhur kujtimeve,

varur n’qafë xhelozinë:

Si nuk është ditë, nata?!

Do ta trembte mendimin.

/QendraPress/