Çaste poetike me poeten;-Hyrije JUSUFI

BRENDA KOHËS SĒ VJEDHUR

————————————-

Bletë do të doja të isha

Të mbledh nektar lulesh

Livadheve të blerta si flutura

E yll në qiell me dëshirë ngjitem

Për ta bërë mjaltin me sy dritësimi

As pse po vuaj as e dashuruar

Por s’di pse ende ndiej për ty

Në mëngjesin e sotëm, isha çuar peshë

Pa vend të pamundurën kërkoja

Dita s’ka rend të sjellë nëpër pista të largëta

Në memorien e grisur

Dje vërshoi lumi mori çfarë pa me veti

Edhe lulet e livadhit tim i vodhi

Veç kujtimet në shpirt nuk m’i gjeti

Ato strukur në sirtarë ndryrë kohësh

Gjymtyrët në fjalë i shkriva shkronjash

Në gjuhën e shkelur nga dhimbje dashurie

Lëkurën rimë u shtrova në melodi të bukur

Gërshetuar në çelës zemrash

I ngujova diku në kështjellën e fundosur fati

Në të mjerën kuti shpirti

Në ndjenjën time copëtuar veç pak more

Të gjitha mbetën të virgjëra

Do t’i prekesh, merri shihi – ja ku i ke

Si mali me borë, akullnajë braktisur

Udhën tënde nuk e mbylla, qit hapat një nga një

Deri në të fundit natë

Por koha drejt së vërtetës ka gënjeshtrën

Për bri ti i vodhe ëndrrën

Shqiponjë që thera qiellin dhe fundin e detit e njoha,

Kur isha me ty

Brenda zemrës shkrova histori tjera

Dhe kjo s’do kokë filozofi

Në dhembje gjëmon ky shpirt

Seç shkrihen psherëtimat e derdhura

Eshtrat në mall thyhen

E në bohçe kohërash palosur ky trishtimi im

Një ditë do të zgjidhen vallë plakat e djegura

Nën takat e shtypura jetë

Kohë akujsh e ngrica loti i serviret dikuj

Dikujt në qiellin e zbrazët pa dritë

Mos ec drejt lako edhe udhë mbase të jepet ëmbëlsirë

Në ketë botë

Brenda shpirtit ma vodhën kohën

E në vuajtje mbeti kjo zemër ime

Nuk i ha dot ato bakllava të përziera me ndyrësi

Në tryeza pa vlera!

/QendraPress/