Çaste poetike  me poeten;-Shqipe BYTYÇI

MARS PA KRAHË

————————-

Kan zbritë mënxyrat edhe këtë mars

jan ulur dhe pre-sin

mungon veç shpresa ime

marseve vrarë

Pritjet

si zogj të kthyer cicërojnë

gjersa marset e trazuara

parakalojnë e tallen me izolimin tim

M’lodhi rrugtimi nga marsi në mars

si një derë që hapet në të njëjtën dhomë

ndjehem e huaj, e tepër

në një trup që s’pret më pranverë

Këtë mars

nuk ka arkivole për të gjitha vdekjet

as ajër për të gjitha frymët

as bukë për të gjitha gojët

Pabesia kërkon mocion besimi

mbledhur si një kor sorrash

mbi rrënojat e shtëpisë sime

pranvera shpallet

toka mban erë karantine

mikro dhe makrokosmosi mbyllur

në të njëjtin frymë

pabesia ndërron fytyrë

virusi mëson të jetojë më mirë se ne

M’lodhi rrugtimi nga marsi në mars

ky mars premton dritë, nuk jep

a s’do duhej çdo mars

krahë fluturash të sillte

/QendraPress/