Çaste poetike me poetin;-Bekim KELMENDI

Vie e shkoj si era.

—————————–

Vie e shkoj si era,

E pas la veç zhgënjim

Boshllëk n’jetë t’pajetë,

E lot suval n’symallshëm…

Vie e shkoj si era.

N’oshta i “lumtun”,

Pa e kthyer kryet mas,

Për t’pa tmerrin e vetmisë.

Që g’rryen zemërsajen.

Vie e shkoj si era,

Për t’u kthye prap,

Me shpresën e injorancës sime

Se, jam i falun për t’grrye prap,

Një shpirtë e zemërflorini…

Vie e shkoj si era

Ti e menon ashtu

Po zemra ime kjan,

E shpirti dallgë trazimi m’ka…

Ngase e di se, ti meriton ma shumë,

Ti nuk e di se, hapat e mi n’largim,

Janë aq të rëndë e të ngurtësuem,

Sikur jam duke shkue n’gijotinë…

Për me lamun t’gjitha m’katet t’bamuna me ty..

Shkoj e vie si era,

Se m’thirrin prap m’katet tona.

Ashtu, t’dashunuem t’mbesim n’plotni.

Shkoj e vie si era…

/QendraPress/