Çaste poetike  me poetin;-Hatip HULAJ

KUR JE POET

——————–

Kur je poet,

pa qenë kurrë poet,

zemra dhe pena ,

fillojnë të shkruajnë vetë.

Mos e detyro veten

të shkruash poezi,

vetëm kur muza të dikton,

atëherë nisja ti.

Nuk mund të shkruash

kur të duash ti,

vetëm kur gjen frymëzim,

vargu vetë do vijë.

Vargjet janë si kënga e bilbilit,

ato spontanisht vijnë,

ti vetëm merre penën,

dhe ajo vetë bën melodinë,

si partiturat me violinë.

Shkruaj kur të vjen muza,

shkruaj dhe mos u ndal,

bëhu si bilbili

kur këndon në mal.

Kur këndon në mal,

kur këndon në fushë,

zemrat e njerëzve

dashuri t’ua mbush.

Që të bëhet këngë,

që të bëhet melodi,

edhe shpirtakullit

zemrën me ia shkri.

Shkruaj si Homeri,

pa shikuar me sy,

luftërat dhe trimëritë e shqiptarëve

nëpër histori,

por më së shumti për dashuri.

Shkruaj për shqiptarët,

për këta babëlokë,

se edhe kur flinin

pushkën e mbanin nën kokë,

e përdornin sikur jastëk.

Fjala është zjarr i heshtur,

që digjet pa bërë hi,

ndriçon rrugët e shpirtit

dhe lind një botë të re në ty.

/QendraPress/