Çaste poetike me poetin;-Maksi LUÇI
Këtë ditë me dëborë
Rri e kuvendoj me male
I zbres yjet poshtë me dorë
Mbi kodrina edhe shpate…
Këto male Labërie
Që rrinë aq lartë hijerëndë
Me stane e çokane dhie
Diku larg po lehin qëntê…
Qetêsia këtu mbretëron
E diku tej në zabel
Një zë mëllenje dëgjon
Melodi e ëmbël del…
Gryka e Shurit plot me bredha
Mbi të bardhë jeshilon
Ngrihen degët si kështjella
Bora e bardhë mbi to zbardhon…
Ah moj Labëria ime
Që çdo gjë të ka lezet
Në çdo kohë mbete trime
Luftove me Krajl e me Mbret…
Ndêr breza trimat na lanë
Larë në gjak ata shkëmbënjë
Se për këtë tokë u vranë
Labëri e lashta nënë…
Sa herë vij në ato shtigje
Mbushem frymë e ndjej shumë mall
Labêri flori Mexhite
Dashurinë e paç hallall…
Maksi Luçi
/QendraPress/
