Çaste poetike me poetin:-Ragip GJOSHI
VITI I THYER
1.
Viti diellor,në kalendar ka disa fletë
Kohë e ndarë n’ muaj-dymbëdhjetë
Sa toka t’rrotullohet,Diellit përreth
Rrallë,viti vitit ngapak i përngjet…
Viti që po ikën dikush e pagëzoi vit i thyer
Vit i thyer,i ndarë në dysh a në shumë copë
Viti i thyer-me të krisura e me të çara n’trup
Një vit si një qerre e thyer- së koti u humb
Viti i thyer-si gotë kristali e thyer përtokë
Vit i përkulur, i përgjunjur,i përulur me kokë
Vit që mësyu thikë përpjetë shpati e mali
Vit që mori tatëpjetën n’Atdheun zemërthyer
Ishte viti i thyer duken qartë të thyerat
Me zemër të thyer i gozhduar në kryq…
2.
Ka kohë që vërdallën motet e mbrapshta
Pesë vite më parë u prangos liria
Pesë vite më parë nën dry trimëria
As pas pesë vitesh nuk zbehet guximi
Pesë vite atdheut qallëmë i vuri mashtrimi
Pesë vite po rrëmihen themelet e shtëpisë
Brenda pesë vitesh tranden stinët e lavdisë!
Viti i ri vije,po tretet viti i vjetër
Mbushet viti,vjen viti tjetër
Ndër periudhë e ndër Epoka
Ndër dekada e shekuj n’shejtëni
Çdo vit ka një pagëzim të ri:
Vitet e fëmijërisë-pa fëmijëri
Vitet e rinisë-vite të thyera
Vitet e shkollimit-vite dritërimi
Vitet e robërisë-vite të nxira
Vitet e rënda të pushtimit
Vitet e luftës-vite të guximit
Vitet që sollën vitet e lirisë
Vitet e rindërtimit të Atdheut
Vite të mb⁸rapshta -vite mohimi
Vite të thyera me do batakçinj
Vite të humbura me mashtrues
Ka matje kohe dhe me Vite-dritë
Që masin largësitë e planeteve
(Një viti -nëntë trilionë kilometra)
Veç gënjeshtra- këto rite t’vjetra!
3.
Ky vit ters e i mbrapshtë po përendon
Po arkivohet në memorien tonë
Vit i humbur për Vendin tonë
Vit me kriza politike e sociale
Një nga një u bënë pale-palë
U pagëzuan tri vite të humbura
U pagëzuan pesë vite të mbrapshta
U pagëzuan pesë vite të thyera e të errëta
Mbetën nëpër degë të thyera lisash
Tentuan të thyejnë derën e Historisë
Synuan që të thyejnë dhe ekranet
Për t’i mësuar aritmetikën Narcisit…
Netët janë më të ftohta, epilog fundmoti
N’acar, ia falëm vdekjes këtë mot,iku jo kot
Ky vit ters ,i mbrapshtë,i thyer,sikur pa zot…
Këtë natë poeti uroi:Një vit më t’mirë,më trim
Uroj një vit normal e me shëndet Atdheun tim
Uroj që muzë vargjet të mos m’i bëjë të nxira
Uroj vargje me rimë e herë me vargje të lira
Uroj vargje me ëndërra e me shpresa të mira…!
Natë e fundvitit bie si bryma nga kalendari
Në nuancë vitet dallojnë nga bardhësia ,
Nata avullohet si xhami n’festen e bilanceve
Veç nata e 31 dhjetorit ruan ditën e fundvitit.
Muza më tha t’ju uroja gjithë të mirat:
Mësuesve-misionarëve të dritës
Mjekëve- kujdestarëve të shëndetit
Policëve e ushtarëve-rojeve të lirisë
Bujqëve-brazdë të drejtë e bereqet
Shtëpive- dyert pa dry,çatia të mos pikojë
Nënave – djepat plot zogj shqiponjash
Udhët – pa asnjë degëdisje a kronikë të zezë
Dëshmorëve të kombit – përjetësi e qetësi…
Uroj vargjet të shoqërohen me shkrepje çasti
T’i them,Lamtumirë vitit t’ vjetër,erdhi rasti…
Fundviti-një stacion i radhës i jetës së atdheut
N’mesnatë ia këputa fletën e 365 Kalendari
Ç’bilanc rraskapitës, lutemi, nesër t’nis së mbarit!
Drenicë, natën e fundvitit 2025
/QendraPress/
