Çaste poetike me poetin;-Sadri JAKUPI

Atdheu

————————

Fshehtësia tinzare shikon gurin e lagur të kalasë

Kur unë, shëtis me kujtimet e këngës mallëngjyese

Në mjegullën mbi fshatin tim, ngarkuar dhimbjen

Në hirin e vatrës t’pashuar, ruan gjurmët e shekujve

Dhe në hullirin e parmendës së thyer hudhet fara

Pikat e shiut nga retë e lodhura, mbjellin dashurinë

E unë jam kënga, pa zë shëtis në fushat e largësisë

Janë netët e gjata, kur mendoj për ardhmërinë.

Zemra më dridhet në vatrën e pa shuar mirë

Duke u zhagitur bashkë me kallirin e grurit në erë

Strukem në zemrën e djegur,ku vetëm hiri ka mbet

Të gjithë muajt dhe vitet i mbaj në shpirtin tim.

Atdhe çfar do të dishë, më tepër nga unë

Jam si gjethet e pemës që i zbehet hija ngadal

Duke të kërkuar ty, mbeta i vetmuar, por kokëlartë

Pranë trungut shekullorë e ruaj dëshminë

Që pasardhësve tanë, prejardhjen t’ua lëmë.

Sadri Jakupi-Shkup

/QendraPress/