Çaste poetike me poetin;-Sami MULAJ

 Morinë

 ————————-

E njoh një fshat me emrin ikje

Morinë e thërrasin

A me saktë e thirrëshin dikur

Se aty askush nuk thërret ma

Aty

Nuk flitet asnjë gjuhë

Nuk ka çelje dite

Nuk hapet derë e as nuk ka oborre

E as oxhaqe nuk ka

Vetëm rrënoja shtëpish

Që duken si gojë të shtrëmbta

Me dhemb të thyem e të ramë

Aty

Asnjë gjallesë nuk ndihet

As këndezi nuk bëza

As qentë nuk lehin

As bletët nuk gumëzhinj

Në rrugët e kullosës së lopëve

As bagla nuk ka

Aty

Asnjë këmbë njeriu

Ka kohë që nuk shkelë

E si një planet i vogël e pa jetë të ngja

Aty

Për çudi vetëm varret shtohen

E pllaka me lindje e vdekje pa pra

Aty

Si nga legjenda erdhi në vjeshtë

Një vajzë me emer dritë

Rozafë e bukur për t`u muros

E për të na kujtuar edhe një herë

Kujën e kësaj ikje

Aty nuk ka lindje

Nuk ka as vdekje

Aty ka vetëm varrime

E njoh një fshat me emrin ikje.

 /QendraPress/