E Mërkura poetike me poetin; Ibrahim BERISHA
![](http://qendrapress.com/wp-content/uploads/2024/02/ibrahim-Berisha.jpg)
PORTRETI BOSHËSI E PAMJEVE
————————————————-
Besoj, arrin zëri. Nuk jam i paforcë, forma e
E kokës duket mjegull e kthjellët. Fytyra disa hapa
Më poshtë, e qeshur. Për të fundit herë
Portreti mbyllet me qepallat e ftohta
Më i bukur, fiket drita
Pastaj përziejnë, pikë e mbështetur në pëlhurë të thatë
Hapur si natyrë e vdekur.
Po mund ta kufizoj së afërmi,
Hapat e fytyrës, në duar po të mundja
Të mos rrëshqas nëpër qepallat e ftohta
S’mbetet asgjë, syri i ngrohtë model
I kripës së shkrirë në shuplakë, fiket drita
Ku është rrugëdalja, zëri i shuar, nuk i shihet fytyra
Buzët e lidhura me rrezet e hënës çerek
Qepallat e ftohta
Realiteti i kafshruar me ajër të mundimshëm
Së fundi edhe natyrë e vdekur politike.
/www.QendraPress.com/