Fryma poetike e së dielës me poeten;-Shyrete DEMAJ

Epokë gruaje.

———————

Kur lindi ajo, çeli mimoza,

nuk pyeti për dimër

se pranverën kishte në shpirt…

Vetëm,

siç çel një lule e vetme në shkëmb

që mban mbi shpatulla

barrën e jetës gjersa të bëhet

farë vazhdimësie…

Kohën e kishte fat,

erën e kishte histori,

ajo ishte vetë era e re

që nuk bëhet kurrë e vjetër

që mban në gji si aromë

legjendat e mijëvjeçarëve

Erë lule mimoze

që çel pas çdo viti

me ngrica shi e stuhi

Erë që vjen

si këngë vaji,

si këngë dasmash ,

si këngë bilbilash

Erën e kohës që sjell

një grua erëmirë,

erë stuhie,

erë dashurie,

erë vazhdimësie

siguron gjithmonë farën

të mbjellim arën…

Jetojmë në kohën “erë gruaje”

që mbajti si embrion epokën

“para erës sonë”

Erë gruaje

Erë nëne

“Era jonë”

/QendraPress/