Fryma poetike e së mërkurës me poetin;-Gazmend BEQAJ

FOTOGRAFIA
————————-
Na ishte një here një shoqëri
që krejt moshën e mplakën
duke besuar
në bukën kripën
në njeriun e mirë…
Por me moshë
mplaket zemra shpirti
zbehet besimi
rritet dyshimi
rrallohen flokët
rrallohen lakmitë
ngjallen kujtime
me bubullimë e stuhi
vasha lozonjare
zeshkane bjonde a ku di
Na ishtë njëherë një shoqëri
që vetëm në fotografi
e kujtime plot nostalgji
vazhdojnë të mbesin
gjithmonë të ri
/QendraPress/