Fryma poetike e së mërkurës me poeten:-Meri KUSI
NUK DUA TÈ VDES.!
————————————–
Ishte Natë e KRISHTLINDJEVE..
kur e putha vdekjen 2 herë!
Po luftoja për jetën me guxim..!
Para meje u shfaqën si motra..:
vdekja- parajsa e jeta..
Prisnin kë do të zgjidhja:
Engjëllin e vdekjes apo të shpresës për jetën.!
Kur u rizgjova nga narkoza..sa frikë që kisha..!
Në bisht të syve kishin rënë pika loti!
Sytë më ishin verbuar .:nga shkëlqimi..
i dritës së shpresës për jetën.!
S’po arrija dot të kuptoja..!
Isha e lumtur apo e trishtuar.?!
Çfarë ishte kjo mrekulli ..që zoti bëri me mua..?!
Ishte rast i rrallë ..që ndodhte 1 herë në 30 vjet..
dhe shuëè kishin vdekur..!
Prandaj mjekët e quajtën: mrekullia e zotit.!
Kjo qenka e bekuar !Se dhe ditën e lindjes e të
rilindjes e ka në ditë të shenjta!
Vdekja më shihte me sy të zjarrtë..!
Por unë nuk pranova të vdes.!
Unë nuk di të dorëzohem apo të
gjunjëzohem para vështirësive të jetës!!
Luftoj fort dhe kur jam e lënduar – e sëmurë !
Se e dua jetën shumë.! Nuk i kam borxh askujt.!
Dua vetëm të bëj miŕësi..!
Pranda! Zoti më bekoi ditën e lindjes për Shën Mari!
Ose ferr Agosto.!
Nuk dua të vdes…..!
Se jam e rrethuar me dashuri e lumturi..!
E dua jetën !
Se kam shumë ëndërra për të realizuar.!
Jetoj se të dua..ty.!
Kur të mbaroj dashuria e lumturia. .!
Do të iki në një udhëtim pa kthim…!
Dhe atje zemra ime do të rrahë
në trupin tënd. sa për të dy!!
/QendraPress/
