Çaste poetike me poeten:-Diana MEHMETI

Mbretëresha…

———————–

Mbretëresha

në fronin e mbrëmjes,

me flokët e derdhur si nata mbi supe,

priste hapat e dashurisë

në korridoret e heshtjes… lutesh!

Unë erdha pa kurorë,

veç me zemrën në duar,

si një udhëtar i lodhur

që emrin tënd

në gjuhën e mallit

kishte mësuar.

Ti buzëqeshe lehtë,

dhe hëna uli dritën mbi ne,

sikur të kishte frikë

se mos prishte shenjtërinë e atij çasti…

Më the:

“Dashuria nuk është të zotërosh,

por të pranë…të qëndrosh,

edhe kur stuhitë rrënjët e shpirtit

provojnë.

Atëherë kuptova

se nuk ishe thjesht mbetëreshë e mbrëmjes,

por gruaja që i jepte kuptim pritjes,

drita që hynte pa trokitur

në dhomat e errëta të qenies sime.

Dhe të desha ashtu siç duhen gjërat e rralla:

Pa zhurmë,

pa premtime të mëdha,

por me besnikërinë e një ylli

që kthehet në qiellin e vet

çdo natë.

Në fronin e mbrëmjes

ti mbete si lutje e qetë,

ndërsa unë, me emrin tënd në buzë,

mësova se dashuria e vërtetë,

nuk është zjarr që djeg,

por dritë që të mëson

si të mos humbësh

njeri tjetrin

në rrugën e drejt.

/QendraPress/