Çaste poetike atdhetare me poeten;-Diana MEHMETI

Një gisht ujë mbi qelq…

———————————–

 Një gisht ujë mbi qelq dhe

bota në avull u tret.

Nata varur si xham si një

zog prej shiut i vrarë.

Ti s’ishe më aty oh Zot

veç fryma jote endet nëpër dhomë.

Shkrova mbi lagështirë një emër

me dorë pash si u fundos.

në rrëshqitjen e pikave të mbetjes

si mbytet një kujtim në gjakun e heshtjes.

Dritaret kishin marrë ethe nga

vesa qelqi digjej nga mungesa.

Jashtë… rrugët e zbrazura mbanin

mbi shpinë të vrarë kufomat e

hapave tanë. Një gisht uji mbi qelq…

kaq pak duhet- një grimë.

Zemra çahet si gotë e mbushur me vetmi.

Sepse:

 Dashuritë e mëdha nuk ikin

mbas mallit ato mbesin pezull

mes frymës dhe xhamit- si dritë.

 Si një britmë që s’gjen dot gojë të lindë.

Autore Amb Diana Mehmeti.

/QendraPress/