Çaste poetike me poeten:-Altina HADËRGJONAJ

Pa titull

———————-

Kam kujtua që secili ka nji histori

nga rrezja e syrit tem kam pa veç pranverë…

Kur kam ndigjue që i kanë këndue

vdekjes himn

e plaga nuk ka lëshue za,

atëherë e kam ditë sa rëndon vetmia.

Kur secili ka nga nji dhembje

qi luhatet e nuk gjen strehë,

kërkoj rrugën e kthimit

ta gjej secilin e jo veç dhembjen.

Kur stinëve të harrimit,

sytë e mallit ruajtur në sirtar

dashnisë nuk i gjej nji emër

po, secili e ka përjetue këtë…

Ndërsa muret e heshjet

na puthin shpirtin e njomë

secili ndjen boshllëkun e tij, si klithmë e vjetër

dhe secili ka diçka brenda vetës

qi noshta duket si biografi e rreme

por, për secilin dashnia asht nji kangë

kangë dielli që puthet me detin…

Eh, tash

lundron n’tana anët syni jem i shkruem

hiç pa frikë kërkon nji dalje në breg…

/QendraPress/