Çaste poetike me poeten;-Hatixhe  Çollaku ADEMAJ

GURALECËT E SHPIRTIT

—————————————-

(Këmbë rahat, shpirt i plaguar)

Rruga e jetës copë-copë para shtrohet,

diku shteg

me gjurmë stërgjyshërish

në to gurëzuar,

e diku ngushtë —

ku me zor kalon edhe loti

lugjeve të gërryera, hieroglive jete shkruar.

Ç’na bëre ti, jetë?

Më shumë tokën ndjemë

kur zbathur ishim;

këpucët shpesh i ndërruam,

se rrallë tamam i kishim.

Edhe kur na binin,

plagonin e vranin

se brenda tyre

guralecë mbanim.

Sot, anë e kënd botë

superstrada shtruar,

këmbët janë rahat,

po shpirti i plaguar.

Vijnë e shkojnë njerëzit,

i bien botës qark,

secili vrapon

pa u ndalur aspak.

Enden me lak në qafë,

pa qëllim, pa cak…

/QendraPress/