Çaste poetike me poeten;-Irena BIDA

Me dashuri ditën i mbush ..

—————————————

Sa më prek shikimi i saj, jo fajtor ,

ku shtrirë në krevat ,me kancerin lufton .

Sa dashuri , më ndizet flakë ,kur zemra loton ,

ta ndjej të afërt, atë shpirt njerëzor .

Ajo nënë ka shikim ëngjëllor .

Nuk di brenda vetes ,sa vuan , ç’ mendon .

Të bukurën jetë ëndërron ,

ta rrikthejë përsëri, për atë jeton.

Sa ëmbël qeshin ,sytë e saj të shkruar ,

kur me dashuri ja përkëdhel fytyrën .

Ndihet gëzueshëm ai shpirt qelibar ,

kur nga sytë e qeshur , diell shkëlqen.

Sa dhimbje ndjej në shpirtin tim .

Me dashuri ditĕn ja mbush, mos ketë pikëllim.

Mos ndjejë mungesën ,

e bijave të saj , të shtrenjtën dashurin .

Sa mbushet shpirti , me dhemsuri ,

si një bijë ,nënës kur i fal lumturi .

Ndihem ngazëllyer , kur dritë shkrepëtin ,

ai shikim sysh ,që kërkon shpresë, shpëtim.

Embël , sa embël me atë bisedoj

edhe pse ka çaste , kur s’më kupton ,

Kur trupi i saj dergjur në shtrat ,

me sëmundjen vrastare lufton.

Sytë lart ngre, qiellin shikon .

Zotit lutje i drejton .

Shpresë e shpëtim për jetën kërkon ,

e për një cast ,bekime më dhuron.

Trupin një dallgë e nxehtë ,ma përpin ,

të kisha në dorë ,t’ i fal ditë, shërim ,

por shpirtin e ushqej me dashuri ,

ajo , që vlerën jetes i shton , të bën njeri…

Sa do t’ i rruaj në mëndje ata sy .

Buzëqeshjen e bukur , tek ata kur shkrepëtin .

Jeten e shoh, si një magjijim.

Uroj shëndet, gëzim e dashuri ,

të ketë çdo njeri ,në pafundësi …

/QendraPress/