Çaste poetike me poeten;-Lina POLLO

Letrën që nuk e lexove kurrë

——————————————-

Po lexoj këtë letër, shkruar kohë më parë

Mendoj për të shkuarën, si jeta na ka ndarë

Kur lapsi rrëshqiste, mbi letër pa fjalë

Si shiu që binte, mbi xhama, ngadalë

Të shkruaja për ty, s’mbaronin rreshtat

Po sot që e lexoj, më mbulon heshtja

Lexoj poezinë, të mbushur me dhimbje

Si nuk i lexove, ti gjithë këto kujtime?

Letra është venitur, si një lule e tharë

Dhe loti në faqe, më rrjedh ngadalë

Ndoshta jam i dehur, nga kjo gotë verë

Ndoshta më mungon ti, nostalgji më ke sjellë.

Desha ta grisja letrën, se dhimbja më vret

Por ndjenjat që shkrova për ty janë po aty, për jetë

Prapë do përpiqem, të të gjej përsëri

Që këtë letër ta lexosh, ta ndjesh këtë dashuri.

Mbylla sytë të flija, erdhe si magji

Nuk më le të qetë , më the: “më shkruaj përsëri.”

/QendraPress/