Çaste poetike me poeten;-Marsela IDRIZAJ

Kur s’ka zë mëngjesi

——————————

nga pak dhe unë vdes.

Malli mbyt shpirtin,

për lulet bëhet vesë.

Kur s’ka zë mëngjesi ,

dielli lind pa krahë.

Zemra rri në pritje,

si deti kur breg nuk ka.

Atje humbas …..

————–

Tek takohen dy dete,

Momenti kur puthen ,

Eshte magji me vete,

Se di kush jep e mer më shumë

Kur une jam deti a deti ështē unë

gëshet dashurie

Fillim pa fund…

/QendraPress/