Çaste poetike me poeten;-Rakela ZOGA

Prej letre!

——————–

Enderoj e gris, nga pak trishtim..

Të shuaj mallin e vjetër në shpirt,

Mbetur kohës endacak, lypsar,

Në rrugët e dhimbjes së trupit tim..

Shpirt leckaman!

Në një copëz të vogël jetë,

Gedhendim dhimbjen.

Në copezen tjetër, veshim trishtim.

Pa dashuri shpirti I njeriut,

Leckaman, pa dritë, pa ngjyrë..

Liria!!

Kurr, po kurr do vije liria?

Mberthyer qan, në mure të bardhë..

I tërheq zvare, hapat e mi,

Lëkunden zbathur nëper shtrat..

Kurr, po kurr do shërohet qielli..

Se toka thonë, do kohë të qeshë.

Mendoj të vij tek ty mes ajrit..

Liria me pranga, s’mund të qeshë..

/QendraPress/