Çaste poetike me poeten;-Valbona HOTI

Uria Flet

———————

Një stomak i uritur

e njeh zërin e një portofoli bosh

pa pasur nevojë për fjalë.

Ata flasin të njëjtën gjuhë:

gjuhën e netëve pa bukë,

të mëngjeseve pa shpresë,

të xhepave që peshojnë

më shumë nga zbrazëtia

se nga paratë që nuk janë aty.

Një stomak i uritur

nuk mashtron veten.

Ai nuk beson premtime,

nuk ushqehet me fjalë,

nuk ngopet me durim.

Portofoli bosh

nuk është turp.

Turp është bota

që kalon pranë

me xhepa plot

dhe sy të mbyllur.

Uria nuk është vetëm mungesë ushqimi;

është një heshtje që bërtet,

një dinjitet që gërryhet çdo ditë,

një luftë e fshehtë

që nuk shihet

nga tavolinat e mbushura.

Portofoli bosh

nuk është dembelizëm,

as zgjedhje.

Është lodhje.

Është pritje.

Është një dorë e zgjatur

që mëson

të tërhiqet.

Dhe vetëm ai që ka ndjerë urinë

e di

nuk dhemb stomaku

dhemb fakti

që bota kalon përpara

dhe nuk ndalet.

Sepse vetëm ai që ka qenë bosh

e kupton

sa peshon

një kafshatë.

/QendraPress/