Çaste poetike me poetin;-Enver SAHITI

Sonte

—————–

Sonte gjithçka rreth meje ka ndryshuar

Një dritë shprese që duket si iluzion

Një ndryshim që kam vështirësi për ta besuar

Se dritë nuk është çdo gjë që ndriçon

Drita e fortë nuk të sjell liri

Por pabesisht, si ari, të verbon

Si shkëlqimi verbues i lakmisë

Që këngën ëndrrës ta shurdhon

Sonte, me sy të mbyllur

Mësova të shoh thellë, shumë thellë

Në botën kur të verbërit prijnë

Në shpirt lind shpresa e vërtetë

E mundohem ta ruaj zemrën nga zallahia

Kur furtunat e botës të lëkundin

Ti shikon me sytë e zemrës

Dhe errësirës së botës nuk i shihet fundi

E zemra nuk pranon të mos besoj

Edhe pse të naltin na e rrehin telin

Vazhdon të besoj me mish e me shpirt

Se ka një dritë shprese në fund tuneli.

/QendraPress/