Çaste poetike me poetin:-Gramos DURAJ

Nëna

———————

Nga djemtë e vajzat mbushej shtëpia

Nga nipërit dhe mbesat gjithashtu

Si ikën të gjithë, bijë edhe bija ?

Veç Nëna mbeti, e vetme ” kërcu”

Ç’dhimbje mban Nëna, fshehur nën rrudha !

Të dashurit e zemrës ia ndau kurbeti

Sytë e përlotur i mbetën nga udha

Pritja dhe malli, të gjorën e treti

Kështu, prej Zotit qenka e thënë

Të enden nëpër botë, skaj më skaj

Me buzë të dridhur të qajë një Nënë

Që dot s’i mbajti në gjirin e saj

Fluturuan si zogj shtegtarë në erë

Tashmë nuk dihet, kthehen a s’kthehen

Në folezën e vjetër, aty ku kan lerë

Aty, ku të parët e tyre prehen.

/QendraPress/