Çaste poetike me poetin.Halit Haliti

SA DO DOJA

——————————

Sa do doja…

Ta thyej dritën e hënës sonte

Ylli i natës të gërryen udhën gjer në themel

Për t’mbjell farën e shpresës.

Sa do doja…

Që kjo botë të përmbyset

Të shpërthejnë dhimbjet që kam

Gëzimi të kthehet edhe njëherë

Fijet e jetës të prera si me gërshërë

Të qepen, të mbyllet plaga

E prerë si dy bjeshkë.

Sa do doja…

Yllin e natës ta mbaj

Në pëllëmbë të dorës

E nga inati të shkërrmoqet

I gjithë universi

Dhimbje e shpirtit që lëngon

Sa do doja…

Që pema e jetës

E lënduar nga plugimi i pranverës

Të mëlçoj dhimbjen e plagëve

Dhimbje të tretura në kohë

Si copëza bujashkë.

Halit Haliti

/QendraPress/