Fryma poetike e së dielës me poeten:-Fitnete Bashota KRASNIQI

SI HYJNESH

———————–

Këndova këngën si hyjnesh,

edhe pse lash asht e rrasht

për këtë tokë për këtë dhe-

si vajzë e re,

e dhimbjet i mbajta ma burrnore.

Po koha m’gremisi

m’përplasi përpara ditë të egra,

plot skëterrë,

edhe britma ime pushtoj bjeshkët-

e pashë se dhimbjen time

kush s’ma hoqi, e kush me vete se merrë.

Këndova këngën si hynesh

në mes plumbave e predhave

që ma gjymtyn shpirtin

e më lanë pa një krahë,

po n’krahun tjetër kam mbështjellê frymën

e flamurin kuq e zi;

e Zoti na ruan

e yjet na bëjnë dritë përmbi.

Luftova edhe unë

për këtë tokë, për këtë dhe

e si shpërblim fitova veç varfêri

pa kulm mbi kokë,

e mbrenda mureve të djegura

dilte vetëm tym i zi!

Nëpër vite, si hyjnesh,

Se ndalova këngën:

i kêndova edhe varfërisë-

e koha e egër u mbush me djaj,

m’gremisi,

shpirtin ma coptoj, ma grisi,

po jo kurrê s’ më ndau nga rrisku!

Toka jonë u mbush plot grabitqarë,

kush më pak e kush më shumë të marrë!

E grryen e shkatrruan

gjakun e heronjëve

e harruan!

E shpirti m’rrin si katran i zi-

e vetes i them:

si i mbanë toka përmbi?!

E unë prapë këndoj këngên si hyjnesh

se ka sprovë mbi këtë tokë ,

mbi kêtë dhe;

shpesh fati nga duart na rrêshqet,

po liria,

nga gjaku i derdhun i dëshmorëve,

festohet çdo vit.

/QendraPress/