Fryma poetike e së dielës me poeten;-Zanë MALI

Në zemër të gurit

(Llapushnik)

—————————-

Në fillim ishte fjala

fjala gur ishte

erë që këmbë s‘kish

e kockat prekte

Një fëmijë la frymën e parë

në ujin që mban brenda dritën

si lisi përqafon rrufenë

e nuk digjet

Kisha

e thjeshtë si një fjalë shqip

dritaret kah brinjët e malit i hapi

edhe hijeve u ngjitet kryqi aty

Dhe zbriti uji

zë i lashtë

për të lagur ballin apo

për të zgjuar emrin nga gjumi

Unë të pagëzoj…

fjala nga goja del

si shkronjë e Shën Palit

ajo e para,

ajo që s’e ha dheu

Një lis i vjetër përkulte gjunjët

Gjergj Kastrioti pa kalë

gdhendur në frymëmarrjen e një djali

Ai nuk flet

hija e tij mbështetet

mbi heshtjen e një burri

Zanat

në ujin që rrjedh

nën pragun e kishës janë

përralla që s’i thanë kurrë

Ti që hyre pa emër

me një tingull të ri në buzë dole

tingull zëri

apo rrënje u bëre

Drenica

ajo që në tym e pluhur njohëm

sot flatër u bë

copë qielli

në duart e një foshnje

Sepse ka ditë kur një popull

s’mëson më të luftojë

Ai preket me thikë

apo me dritë…

/QendraPress/