Fryma poetike e së mërkurës me poeten:-Abide GASHI
KUR
——————-
Kur…
do të lindë në këtë tokë
një djalë i mbarë,
të ngrihet një burrë shteti
me besë të pathyer,
që Atdheu im
të shohë dritën e bardhë,
dhe nata e gjatë e padrejtësive
të tretet si mjegull në agim.
Kur…
do të zgjohet dashuria
në këtë dhe shqiptar,
që duart tona
të punojnë me djersë e nder,
e fëmijët tanë
mos t’i marrë rruga e kurbetit,
por pranë Nënës
të rriten si lisa në tokë me vlerë.
Kur…
vëllai do ta shohë vëllanë
si gjakun e vet,
jo si armik për një mexhë,
për pak para
apo për një karrigë pushteti.
Kur fjala e burrit
të ketë peshë mali,
dhe nderi
mos të shitet si mall pazari.
Kur…
do të kujtojmë me krenari
kohët kur njerëzit
ishin një zemër dhe të një bese,
kur për Atdheun
falnin gjithçka,
dhe dorë për dore
e çonin vendin drejt shtegut të një drite.
Kur…
nënat nuk do të qajnë më në heshtje,
baballarët nuk do të thinjen nga brengat,
dhe zogjtë e kësaj toke
nuk do të marrin rrugët e botës,
por kënga e tyre
do të mbushë oborret
dhe dritaret e shtëpive tona.
Kur…
historinë nuk do ta shkruajnë injorantët,
as rrugaçët me pushkë në dorë,
kur vendin tim
nuk do ta udhëheqin huliganët e tradhtarët,
por njerëz me ndërgjegje
që e duan Atdheun
si diellin kur lindë në agim.
Dhe atëherë…
kjo tokë e plagosur
do të marrë frymë si një zemër e lirë,
dhe mbi të
do të lindë një agim i ri.
Por deri atë ditë
zemra ime
do të vazhdojë të pyesë
si një kambanë që s’pushon!
KUR…
do të bëhemi të denjë
për tokën që na lindi?
16 Mars 2026, Mitrovicë
/QendraPress/
