Fryma poetike e së mërkurës me poetin;-Gazmend BEQAJ

FOTOGRAFIA

————————-

Na ishte një here një shoqëri

që krejt moshën e mplakën

duke besuar

në bukën kripën

në njeriun e mirë…

Por me moshë

mplaket zemra shpirti

zbehet besimi

rritet dyshimi

rrallohen flokët

rrallohen lakmitë

ngjallen kujtime

me bubullimë e stuhi

vasha lozonjare

zeshkane bjonde a ku di

Na ishtë njëherë një shoqëri

që vetëm në fotografi

e kujtime plot nostalgji

vazhdojnë të mbesin

gjithmonë të ri

/QendraPress/