Çaste poetike me poetin ;-Gazmend BEQAJ

DITËLINDJA

Vitet

Si hiri i zjarrit të shuar

Qetas shtresohen

Mbi ëndjet dëshirat ëndrrat e mia

Duke sjellë urtinë e moshës së thinjur

Paqën dhe qetësinë

Në thellësitë e shpirtit tim

Pas shirave të vjeshtës sime

Atje diku tej kodrinave

Pak përtej vetmisë së madhe

Shfaqet ylberi

Me të gjitha ngjyrat e pështjelluara

Të pritjeve dështimeve arritjeve të mia

Ngjyra që i japin kuptim e hijeshi

Horizontit të jetës sime

E di është vonë

Verdhësia e gjetheve vjeshtake

Tashmë ka pushtuar shpirtin tim

Kot shpurpuris hirin e moshës

Eshtë vonë tepër vonë

Borxh po ia lë vetës

Të gjitha të pajetuarat e jetës

/QendraPress/