Fryma poetike e së dielës me poetin;-Sabit RRUSTEMI

HISTORIA E NJI FOTOGRAFIE ..
——————————————-
Ende s’ishim zdjergë poshtë
as themele t’reja nis nuk kishim
Prisnim të piqej misri
të korrej e të qirohej
e t’na mbushte koshin plot
se jo veç ne kishim nevojë për bukën e përditshme
po edhe qetë
ata që e bartnin në qerren katër rrotëshe gjithë atë misër
nga Rranza e Rrezes Çepurit e deri përtej Kodrës Tumës
e Kodrës Rrasave
pak m’atanë trollit
te Shpia jonë
Aga
( se kështu m’kish mësue me thirrë babai im)
sa kishte arrdhë prej mërgimit
për t’u çlodhur e çmallur pak
Po n’midis vere pa pluhun lamash nuk mbetej
E lutshim
hajde shkojmë kah bijat
hajde dalim kah dajtë
t’kemi pritë përmallë
e ti veç n’Lamë
Pasha agën
bukën e motmotit duhet me shti n’hamar
e tevona kah dushë shkojmë
S’ish shkrue me u k’naqë atë kohë
vapa e gushtit na lante me djersë
disa herë n’ditë
derisa sa nuk zbrisnim kah Reka e Ahit
me dhentë e me dhitë
aty te Tamta e Hafizit
koritave t’gurta lanim sytë
krahtë e kamtë
I shkonin ditët e pushimit
si mos t’kishin qenë
Natën e mbramë para nisjes për atë Udhë t’Gatë
fjalët ngecnin andej Arzës fytit
se lotët i përlotnin faqet
me dalë pëtej buzëve
jashtë
A t’vi me ty dej n’Gillan
se s’jam bash i vogël
heci n’kamë
Tanë natën e lume e luta
sa guha gati m’lujti venit
A veç për nji “udhë e mbarë”
mundesh edhe k’tu me m’qafë
e me ma thanë
Si rriçën u bana
s’e l’shova kamshë
Ec e ec deri n’Zhegër
e pastaj n’dramë
çile gurë gojën
fjalët s’nxirreshin as me darë
N’Gillan
aga i zverdhun fytyre
tuj urtue lotën me dhamë
hyni në nji dyqan
Pa vnoe n’krye kët plis
e t’hijmë te ky fotografi
nji trohëz
Edhe do fjalë tjera që nuk i harroj
m’i tha
e pastaj
sa u kuqa
u bana kllap ujë prej marrje
sikur t’isha n’lamë
a tuj shti n’pleme kashtë
Pej dëshire
e dashnie e kish
po hec e mbaji mbi supe
Menxi u ndreqëm diqysh
asaj vere të shtatëdhjetenjishit
për një kujtim
që vitet s’e plakin
E kisha shkelë dymbdhjetëshin atë kohë
sa me mbajtë n’mend
deri n’grahmën e mramë
U përqafëm pas pak
e u shtrënguem fort
pa e nxjerrë as edhe nji fjalë
… se u pata mësue edhe unë
me i përbi lotët
duke i kërcëllye dhambtë
si tash
kur e kujtoj
Tridhjetenjë shkuan pa Ty
e ne t’gjallët
tuj numrue vitet e ma t’dashunve
që na lanë
mbetëm
Nji fotografi e hershme si kjo
gati më zhburrnoi
n’moshën e tretë
Agë ….
/QendraPress/