Çaste poetike me poeten;-Vilma NIKA

Nëpër kujtime.

————————

Kam nxjerrë nga sirtari

gjithë fotografitë,

albumin shfletoj e menduar.

Një çast më ngall kujtime

kur qeshin sytë,

një çast, kur për ca sy

jam përmalluar.

Se di,çma preku

sonte mallin…

çma ndezi në gji

një përqafim?

Shamia që mban në palë lotët,

a ëndrrat që i prinin

fatit tim?!

Tej largu…

dëgjova zënë e shpresës

se jeta vjen si është e thënë.

Nga fjalët pashë dritën

përtej zemrës,

që mbajnë gjithë universin

babë e nënë.

/QendraPress/