Çaste poetike me poetin;-Mark GJETJA

Puthjet.

————————–

Kur puthjet ,bien mbi buzë,

zemra rreh si valë mbi dete,

zbérthen kopsat përmbi bluzë,

porsi dallgç tç merr me vehte.

Ah! Kjo puthje si mjaltë blete,

ngjitur buzëve ,se heq dot,

ajo mbetet ,për gjithë jetën,

ruhet zemrave, dhe sot.

Nuk ka shi ,buzët ti lajë,

nuk ka akuj që ti ngrijë,

nuk ka erë buzët ti thajë,

kur fillon, një dashuri.

Sa puthje në dritë të hënës,

dashuri ,që derdhet lumé,

ato mbesin mbrenda zemrës,

kur puthjet të lënë pa gjumë.

Puthjet dot, ti kurr si shuan,

dhe kur puthjet viné pa pritur,

se nuk thahet ,dot një krua,

kur një yll mbi toké ka zbritur.

Dashuria ,nisë me sytë

kur shkëlqejnë si rreze drite,

kur vinë puthjet që ke pritë,

mbahen mend,gjaté ndër vite.

Diell lind dhe kur s’ka diell,

kur zbret pranë, një meteorë ,

zemra zemrés, ja përcjellë,

Si yjet ,kur prekë me dorë.

/QendraPress/