Fryma poetike e së dielës me poetin;-Sabit RRUSTEMI

HISTORIA E NJI FOTOGRAFIE ..

——————————————-

Ende s’ishim zdjergë poshtë

as themele t’reja nis nuk kishim

Prisnim të piqej misri

të korrej e të qirohej

e t’na mbushte koshin plot

se jo veç ne kishim nevojë për bukën e përditshme

po edhe qetë

ata që e bartnin në qerren katër rrotëshe gjithë atë misër

nga Rranza e Rrezes Çepurit e deri përtej Kodrës Tumës

e Kodrës Rrasave

pak m’atanë trollit

te Shpia jonë

Aga

( se kështu m’kish mësue me thirrë babai im)

sa kishte arrdhë prej mërgimit

për t’u çlodhur e çmallur pak

Po n’midis vere pa pluhun lamash nuk mbetej

E lutshim

hajde shkojmë kah bijat

hajde dalim kah dajtë

t’kemi pritë përmallë

e ti veç n’Lamë

Pasha agën

bukën e motmotit duhet me shti n’hamar

e tevona kah dushë shkojmë

S’ish shkrue me u k’naqë atë kohë

vapa e gushtit na lante me djersë

disa herë n’ditë

derisa sa nuk zbrisnim kah Reka e Ahit

me dhentë e me dhitë

aty te Tamta e Hafizit

koritave t’gurta lanim sytë

krahtë e kamtë

I shkonin ditët e pushimit

si mos t’kishin qenë

Natën e mbramë para nisjes për atë Udhë t’Gatë

fjalët ngecnin andej Arzës fytit

se lotët i përlotnin faqet

me dalë pëtej buzëve

jashtë

A t’vi me ty dej n’Gillan

se s’jam bash i vogël

heci n’kamë

Tanë natën e lume e luta

sa guha gati m’lujti venit

A veç për nji “udhë e mbarë”

mundesh edhe k’tu me m’qafë

e me ma thanë

Si rriçën u bana

s’e l’shova kamshë

Ec e ec deri n’Zhegër

e pastaj n’dramë

çile gurë gojën

fjalët s’nxirreshin as me darë

N’Gillan

aga i zverdhun fytyre

tuj urtue lotën me dhamë

hyni në nji dyqan

Pa vnoe n’krye kët plis

e t’hijmë te ky fotografi

nji trohëz

Edhe do fjalë tjera që nuk i harroj

m’i tha

e pastaj

sa u kuqa

u bana kllap ujë prej marrje

sikur t’isha n’lamë

a tuj shti n’pleme kashtë

Pej dëshire

e dashnie e kish

po hec e mbaji mbi supe

Menxi u ndreqëm diqysh

asaj vere të shtatëdhjetenjishit

për një kujtim

që vitet s’e plakin

E kisha shkelë dymbdhjetëshin atë kohë

sa me mbajtë n’mend

deri n’grahmën e mramë

U përqafëm pas pak

e u shtrënguem fort

pa e nxjerrë as edhe nji fjalë

… se u pata mësue edhe unë

me i përbi lotët

duke i kërcëllye dhambtë

si tash

kur e kujtoj

Tridhjetenjë shkuan pa Ty

e ne t’gjallët

tuj numrue vitet e ma t’dashunve

që na lanë

mbetëm

Nji fotografi e hershme si kjo

gati më zhburrnoi

n’moshën e tretë

Agë ….

/QendraPress/