Çaste poetike me poeten;-Leonora N. LOKAJ

Sonte arnova natën

—————————-

sonte

me duart prej malli

arnova natën

dëgjova melodinë e këngës

që s’u mësua kurrë të vdes

sa aroma e bukës së ngrohtë

në themelet e natës

varrosa një copë qielli të dikurshëm

hodha edhe disa ëndrra

që u thyen pa pritur e pa kujtuar

sonte

si tek”Net të bardha”

të Dostojevskit

u shfaqën njerëz

që ikën pa më thënë lamtumirën

disa fjalë na mbetën peng në buzë

nata prap nuk u mbush

sepse disa kujtime

sado thellë t’i varrosësh

mbesin rrënjë që bulëzojnë

në secilën stinë

sonte

vërtetë nuk e di

nëse unë e arnova natën

apo nata më gërmoi mua

dhe nxori në pah

gjithçka që kisha lënë pas

një grusht heshtjeje

më mbeti në pëllëmbë

shpirti i etur

dhe një mall

që nuk di të vdesë

/QendraPress/