Çaste poetike atdhetare me poeten;-Nexha REÇICA

EMRAT QË KOHA NUK I SHLYEN

—————————————————–

Në Hagë u shkrua një faqe e rëndë,

por historia jonë s’mbaron me një vendim,

se Kosova i njeh rrugët e lirisë,

i njeh plagët, sakrificën dhe qëndresën.

Thaçi, Veseli, Selimi, Krasniqi,

katër emra në një kohë të vështirë,

emra që sot përmenden larg Kosovës,

por që historia i solli në një udhëtim të rëndë.

Kosovë, mos e ul kokën kurrë,

se shumë breza për ty kanë qëndruar,

me gjak e me lot u shkrua liria,

me ëndrra të mëdha për të ardhmen tënde.

Në çdo gur të tokës së Kosovës

ka një kujtim, një emër, një amanet,

ka zëra të atyre që nuk u kthyen,

por që në lirinë tonë jetojnë përjetë.

Haga mund të shkruajë vendime,

por koha do t’i hapë faqet e saj,

dhe historia do të kërkojë dëshmi,

do të peshojë çdo fjalë e çdo hap.

Ne nuk harrojmë rrugën e lirisë,

as nënat që pritën nëpër vite,

as bijtë që u nisën për atdhe,

as ëndrrën që u mbajt gjallë me sakrificë.

O Kosovë, tokë e shtrenjtë,

e larë me lot e me gjak brezash,

ti je kujtim, ti je amanet,

ti je kënga që s’hesht në zemrat tona.

Dhe nëse sot nata duket e rëndë,

nesër dielli prapë do të lindë,

se një popull që ruan kujtesën

nuk e humb kurrë rrugën drejt së ardhmes.

Le të flasë koha, le të flasë historia,

le të dëshmojnë arkivat e kujtesa,

por mbi çdo dhimbje të kësaj toke

qëndron një fjalë e madhe:

KOSOVË.

E për ty, atdhe, do të shkruajmë,

me vargje, me kujtime, me dashuri,

sepse liria është amanet i brezave

dhe Kosova mbetet në zemër përjetësisht.

/QendraPress/