Poezi atdhetare me poetin;- Xheladin HAMZA

OJ KOSOVË, TI SHPIRTIN PO MA DJEG

———————————————

Oj Kosovë, ti shpirtin po ma djeg,

sot qielli mbi ty duket më i rëndë,

një heshtje ra mbi tokën e Dardanisë,

e loti në sytë e nënave

u bë si shi mbi gurët e kujtesës,

që as koha nuk mund t’i fshijë.

Në Hagë u dëgjuan fjalë të rënda,

e zemra e Kosovës heshti për një çast;

Thaçi, Veseli, Krasniqi e Selimi,

katër emra që sot mbajnë një barrë të rëndë,

e familjet i presin me mall,

me lutje dhe me shpresë.

Njëzet e pesë vjet për Hashimin,

tetëmbëdhjetë për Kadriun,

njëzet e pesë për Jakupin,

trembëdhjetë për Rexhepin

katër numra që sot u bënë plagë

në zemrën e shumë familjeve.

Oj Kosovë, mos e humb qetësinë,

se dhimbja nuk duhet të bëhet urrejtje;

kujtesa le të mbetet kujtesë,

e drejtësia le ta bëjë punën e saj.

Ne të duam ty me zemër,

me lutje, me durim e me shpresë.

Nëpër Prishtinë sonte bie heshtja,

por një mijë zemra flasin pa zë:

“Mos na e humb dritën, Kosovë,

mos na e humb besimin te e nesërmja,

se plagët e historisë

shërohen vetëm me paqe.”

E unë, si bir i kësaj toke,

ngre sytë drejt qiellit dhe them:

“O Zot, ruaje Kosovën time,

ruaji bijtë e saj kudo që janë,

jepu forcë familjeve që presin,

dhe mos lejo që dhimbja

ta errësojë dashurinë për atdheun.”

Oj Kosovë, ti shpirtin po ma djeg,

por unë prapë ty të dua;

se atdheu nuk është vetëm gëzim,

është edhe lot, kujtim e durim,

është plagë që e mbajmë në zemër,

por mbi të ndërtojmë paqen e së nesërmes.

Ambasador Xheladin Hamza

/QendraPress/