Çaste poetike me poeten;-Marigona KELMENDI

Forcë

——————-

Ka momente

Si ky që sapo më iku

Mbetesh nemitur

Momente kristal

Thyhen e nuk i gjen dot

Thërrmija grimca universi

Babë me mbamendje ishe mirë

Edhe pse mosha sëmundja

Po të qepeshin ditë pas ditësh

E njëditëzaj më the qetë

Më shëro me fjalë

Më rino me sjellje

Ti tani a s’më sheh nga lart

A s’m’i sheh ëndrrat dëshirat

Sa do të doja një nadje me Ty

Në labirintin e bisedave

Kushedi çfarë rrjedhe do pasonte

Malit detit piedestaleve të mendimit

Falmë pak heshtje

Të ngrij dhembjen

Se kam për të folur shumë

Aq shumë fjalë

Mbledhur në grykë

Që presin të shpërthejnë

Ti e di sa i dua

Ujin Token Qiellin

Mes tyre ajrin

Frymën e jetës

Babë më duhet pak forcë

Të flas e të shkruaj

Me gjithë shpirt

Si shpirti yt i dëlirë

Më fal një moment

Si ky që më iku

Ëndrrës jetës lakmisë

Të mos e harroj kurrën e kurrës

Sepse momentet e kristalta

Jo nuk kthehen

As thyhen

Por strehohen tek ty

I miri më i miri Babi im

/QendraPress/