Çaste poetike me poeten;-Miranda Mira PLAKA
Fala edhe kur sduheji të falë
—————————————
Fala se jam njeri andaji mos ma merrni
Faljen tha ajo per dobesi
Fala se te fale me thoshte zemra ne gji
Po mos harro ata qe ti i fale
Si te beren ty me u ndi
Po po fala shpesh here fali zemra
Edhe mendja ime dhe nje ze me thoshte
Fal edhe mos bjere kurr ne nivelin
E asaji apo ati qe te dhan ty dhimbje ne gji
Ja pra kjo jam une fale buzeqesh
Edhe shikoji timen pune
Puna ime nuk eshte te beji gjygjin e te tjerve
Me thote zemra ne gji ka vetem nje gjyqtare
Qe di shum mire ta beje punen e ti
Ai eshte zoti ia kam lene ne dore cdo gje ati
Ai vonon po ama nuk harron
Te jap te gjithkush ate qe ne kete jete ka dhen
Edhe une jam nje krijese e ti
Qe jetoji me besim edhe shprese
Gjithmon tek ai me bardhesi ne shpirt
Me durim edhe shum pun fala ne kete jete
Ata qe mua me bollizuan me hengen ne bese
Edhe hodhen balte mbi supet e mia
Edi se meritoja kete sjellje arrogante
Sepse un e njohe veten shum mire
Edhe e vlersoji e adhuroji un edi tha ajo
Qe shum meritoji por nuk jetoji
Per meshire as keqardhje ne kete bote
Un jetoji si njeri i gjalle me pun e me nder
Un zgjodha te fal se falja ma rrit vlere
Un fala se ne shpirtin tim ska vende
Per urrejte as hakmarrje o njeri
Zgjodha te fal se falja eshte force
Te falesh nuk eshte dobesi
Zeri i shpirtit tim thote mos hiq dore
Nga te qenurit njeri fal edhe kur zduhet
Edhe gjum e qete cdo mbremje fli
Se zoti si braktis njerezit qe falin mbi kete gji
/QendraPress/
