Fryma poetike e së mërkurës me poeten;-Vilma NIKA

Ç’doja unë!

————————–

E kam dashur babain, deputet

të ligjëronte në sallë kuvendi.

Po kur zura vetes ti shes mend

më kanë vlejtur fjalët që më gdhendi.

E kam dashur nënën, avokate

të traktonte dosje në gjykata.

Po kur ndoshta mëndja hallakatej

m’u desh nëna me ligjet e pakta.

E kam dashur shtëpinë rezidencë

të ma kishin zili perënditë.

Kur më falin dashuri fëmijët

pasurinë, nuk ma shohin sytë.

I kam dashur këto e të tjera

që të thoja, vdekje nuk ka kurrë!

Panteon i vlerës që mban jeta

kur vjen fundi shkruhet mbi një gur.

/QendraPress/