Çaste poetike me poeten;-Gerta BANDILLI

E vetmja kohë që njoh

———————————–

Është vetmia

E njoh si e vdekshme

Dhe falenderoj misterin

Që më krijoi të tillë

Mendoni pak e pavdekshme dhe e vetmuar

Nuk do dija si ta shikoja hënën

Të vetmen të ngjashme

Sidomos në kohë trazirash

Nga të cilat nuk të mbron as dashuria

Sepse në kohë të këqija njerëzit

I fshihen vetes

Humbasin guximin

Pinë brenga në gota të thella

Vënë baste me veten dhe i humbin gjithmonë

harrojnë të duan,

Por ashtu si kompensimi i shqisat

Unë e kompesova me harresë

Indiferencë

Narcizëm

E ndonjëherë adhurim të vetes

Ishte dashuria

Që më bëri të njoh të vetmen kohë

Që ekziston vërtet

Kohën e vetmisë…

/QendraPress/